زیارتگاه حضرتین(ع) معروف به شیخ موسی در منطقه فیروزجای بندپی شرقی بابل، یکی از زیارتگاههای بسیار معتبر برای اهالی بندپی و تقریباً تمامی مناطق پیرامونی است که هر ساله دارای مهمانان فرامنطقه ای و فراشهرستانی و بعضاً فرااستانی نیز می باشد.
شخصیت عرفانی و با کرامت شیخ موسی که از علماء عارف و مردم دار و نیز از ارادتمندان به امامزاده عبدالله(ع) بوده و برای اهالی فیروزجاء چیزی شبیه به یک اسطوره و قهرمان اخلاق و ادب و کرامت محسوب می گردد، باعث شد تا زیارتگاه حضرتین(ع) از ویژگی استثنائی با رویکرد حاجتمندان و مردم معتقد و متعصب منطقه، به حرمی مقدس مبدل شده و مردم در آستان حضرتین(ع) معنویت الهی حرم اماکن مقدسه را استشمام می کنند.
حضور گسترده زائران در طول سال و نیز حضور علمای بنام و مسئولین مذهبی استان به ویژه استانداران، نمایندگان مجلس، ائمه جمعه و نیز برخی از مسئولین کشوری در مراسم سالگرد ارتحال آن دو بزرگوار که هر ساله با برپائی مراسم ویژه ای مثل کشتی های لوچو و پذیرائی مفصل توسط هیئت امناء و مردم همراه است، به این زیارتگاه اعتبار و حرمت خاصی بخشیده است.
چه بسیار متوسلینی که از این بقعه های متبرکه حاجت گرفته اند و بر اعتقادات خود و اهالی افزوده اند و چه داستانهای ریز و درشت تاریخی که مردم در باره این زیارتگاه نقل می کنند که در همه آنها بزرگی و بزرگواری شیخ موسی نقل می شود، کسی که حتی دعای خیر او نیز موجب پیروزی شاهی بر شاه دیگر می شد، اما خود او همچنان با احترام به مردم، به زندگی مردمی و ساده و عرفانی خود فخر می ورزید.
حقیر نیز بارها و بارها در طی سالهای ۶۸ الی ۷۶ توفیق زیارت حضرتین را در ییلاقات و ارتفاعات بسیار رفیع بندپی شرقی داشته ام که انصافاً از سادگی و تعصب رابطه معنوی مردم با شیخ موسی از اعماق قلبم لذت برده ام و همیشه مشتاق تکرار این زیارت معنوی ام، ضمن اینکه در یکی از این زیارت ها بنا به تقاضای هیئت امناء سروده ای را نیز تقدیم کرده بودم که تابلو شده بود و به همین خاطر با تقاضای مجدد آنها در یکی دوسال اخیر، بالاخره توفیق رفیق شد و به دلیل همسفر شدن با یکی از اعضای هیئت امناء این زیارتگاه یعنی حاج آقا تباری، در سفر زیارتی اخیرم به عتبات عالیات در روزهای ابتدائی بهمن ۸۹ و به هنگام زیارت کربلای معلی در اربعین، شعر دیگری را برای این زیارتگاه معنوی سروده ام که ذیلاً اهداء می گردد، از اینکه پس از دو سه سال تاخیر، چرا این سرایش با زیارت کربلا، آن هم در اربعین حسینی ور بین الحرمین و همسفر شدن حقیر با همان تقاضاکننده همزمان شده، ناشی از چه حکمتی است؟! رازیست که تنها می توان گفت:الله اعلم:
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
"زیارت عشق"
اینجا مـــــزار حضــــرتیـــن یعنــی دو آقـاست این بقعه عبدالله و آن هم شیخ موساست
اینجا پناهگاه هــزاران جـــــــان خسته است دارلشفــــــای خیل دلهـــای شکسته است
اینجا در رحمــت بســـوی خلق بـــــاز است بــر هــر گرفتــــاری که آید، چاره ساز است
اینجا کـــرامــــات فـــــراوان دیــده ایـــم مـــا صــدهـــا کـــرم از این کریمـــان دیده ایم ما
اینجا تجـــــلی منــــــاجـــــات و دعــــا شـد اینجـــا نظــــــرگــاه عنــــایـــات خــــدا شـد
اینجا زیــــــارتـگـــاه عشــــــاق کثیـــر است میعـــــادگــاه مـــردمــانی بی نظیــــر است
اینجا بــود صبـــــــــح امیـــــد نــاامیـــــــدان بـــوی سحــــر دارد بـــرای شـب نشینــان
اینجا حــــریـــم اهـــــل دل تـــا انتهــــا شد اینجا گـــــره از کـــارهـای بستـــه وا شـد
این شیخ موسی عارفی مردم مدار است خادم ترین عالم در این شهر و دیار است
تقوای شیخ موسی هنـوز ورد زبـان است یــادش بـرای مــردم مــا بی خــزان است
این عالــم اهـــل عمـــل، تــاج سـر مـاست نــامـش بلنــدآوازه در هـــر دفتــــر ماست
او گر چه خود بر این امــامــزاده مرید است امــــا مــــــــــراد زائــــران پــرامیــــد است
مـــا عــاشــق خلـق نکــــوی این مــرادیم گر هوش و جان و دل به این دلداده دادیم
دلبستگی ما به شیخ موسی وفور است این عــاطفـــه مـــولود انــوار قبـــور است
در مــرقـــدیــن حضـرتیــن نـور جنان است این نــور در حاجات این مردم عیان است
"صـــــادق" به نزد حضرتین عرض ادب کن از این همـــه نــــورانیــت نــوری طلب کن
کربلا-بین الحرمین- ۶/۱۱/۸۹
صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه
زیارتگاه حضرتین(ع) معروف به شیخ موسی در منطقه فیروزجای بندپی شرقی بابل، یکی از زیارتگاههای بسیار معتبر برای اهالی بندپی و تقریباً تمامی مناطق پیرامونی است که هر ساله دارای مهمانان فرامنطقه ای و فراشهرستانی و بعضاً فرااستانی نیز می باشد.
شخصیت عرفانی و با کرامت شیخ موسی که از علماء عارف و مردم دار و نیز از ارادتمندان به امامزاده عبدالله(ع) بوده و برای اهالی فیروزجاء چیزی شبیه به یک اسطوره و قهرمان اخلاق و ادب و کرامت محسوب می گردد، باعث شد تا زیارتگاه حضرتین(ع) از ویژگی استثنائی با رویکرد حاجتمندان و مردم معتقد و متعصب منطقه، به حرمی مقدس مبدل شده و مردم در آستان حضرتین(ع) معنویت الهی حرم اماکن مقدسه را استشمام می کنند.
حضور گسترده زائران در طول سال و نیز حضور علمای بنام و مسئولین مذهبی استان به ویژه استانداران، نمایندگان مجلس، ائمه جمعه و نیز برخی از مسئولین کشوری در مراسم سالگرد ارتحال آن دو بزرگوار که هر ساله با برپائی مراسم ویژه ای مثل کشتی های لوچو و پذیرائی مفصل توسط هیئت امناء و مردم همراه است، به این زیارتگاه اعتبار و حرمت خاصی بخشیده است.
چه بسیار متوسلینی که از این بقعه های متبرکه حاجت گرفته اند و بر اعتقادات خود و اهالی افزوده اند و چه داستانهای ریز و درشت تاریخی که مردم در باره این زیارتگاه نقل می کنند که در همه آنها بزرگی و بزرگواری شیخ موسی نقل می شود، کسی که حتی دعای خیر او نیز موجب پیروزی شاهی بر شاه دیگر می شد، اما خود او همچنان با احترام به مردم، به زندگی مردمی و ساده و عرفانی خود فخر می ورزید.
حقیر نیز بارها و بارها در طی سالهای ۶۸ الی ۷۶ توفیق زیارت حضرتین را در ییلاقات و ارتفاعات بسیار رفیع بندپی شرقی داشته ام که انصافاً از سادگی و تعصب رابطه معنوی مردم با شیخ موسی از اعماق قلبم لذت برده ام و همیشه مشتاق تکرار این زیارت معنوی ام، ضمن اینکه در یکی از این زیارت ها بنا به تقاضای هیئت امناء سروده ای را نیز تقدیم کرده بودم که تابلو شده بود و به همین خاطر با تقاضای مجدد آنها در یکی دوسال اخیر، بالاخره توفیق رفیق شد و به دلیل همسفر شدن با یکی از اعضای هیئت امناء این زیارتگاه یعنی حاج آقا تباری، در سفر زیارتی اخیرم به عتبات عالیات در روزهای ابتدائی بهمن ۸۹ و به هنگام زیارت کربلای معلی در اربعین، شعر دیگری را برای این زیارتگاه معنوی سروده ام که ذیلاً اهداء می گردد، از اینکه پس از دو سه سال تاخیر، چرا این سرایش با زیارت کربلا، آن هم در اربعین حسینی ور بین الحرمین و همسفر شدن حقیر با همان تقاضاکننده همزمان شده، ناشی از چه حکمتی است؟! رازیست که تنها می توان گفت:الله اعلم:
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
"زیارت عشق"
اینجا مـــــزار حضــــرتیـــن یعنــی دو آقـاست این بقعه عبدالله و آن هم شیخ موساست
اینجا پناهگاه هــزاران جـــــــان خسته است دارلشفــــــای خیل دلهـــای شکسته است
اینجا در رحمــت بســـوی خلق بـــــاز است بــر هــر گرفتــــاری که آید، چاره ساز است
اینجا کـــرامــــات فـــــراوان دیــده ایـــم مـــا صــدهـــا کـــرم از این کریمـــان دیده ایم ما
اینجا تجـــــلی منــــــاجـــــات و دعــــا شـد اینجـــا نظــــــرگــاه عنــــایـــات خــــدا شـد
اینجا زیــــــارتـگـــاه عشــــــاق کثیـــر است میعـــــادگــاه مـــردمــانی بی نظیــــر است
اینجا بــود صبـــــــــح امیـــــد نــاامیـــــــدان بـــوی سحــــر دارد بـــرای شـب نشینــان
اینجا حــــریـــم اهـــــل دل تـــا انتهــــا شد اینجا گـــــره از کـــارهـای بستـــه وا شـد
این شیخ موسی عارفی مردم مدار است خادم ترین عالم در این شهر و دیار است
تقوای شیخ موسی هنـوز ورد زبـان است یــادش بـرای مــردم مــا بی خــزان است
این عالــم اهـــل عمـــل، تــاج سـر مـاست نــامـش بلنــدآوازه در هـــر دفتــــر ماست
او گر چه خود بر این امــامــزاده مرید است امــــا مــــــــــراد زائــــران پــرامیــــد است
مـــا عــاشــق خلـق نکــــوی این مــرادیم گر هوش و جان و دل به این دلداده دادیم
دلبستگی ما به شیخ موسی وفور است این عــاطفـــه مـــولود انــوار قبـــور است
در مــرقـــدیــن حضـرتیــن نـور جنان است این نــور در حاجات این مردم عیان است
"صـــــادق" به نزد حضرتین عرض ادب کن از این همـــه نــــورانیــت نــوری طلب کن
کربلا-بین الحرمین- ۶/۱۱/۸۹
صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه
زیارتگاه حضرتین(ع) معروف به شیخ موسی در منطقه فیروزجای بندپی شرقی بابل، یکی از زیارتگاههای بسیار معتبر برای اهالی بندپی و تقریباً تمامی مناطق پیرامونی است که هر ساله دارای مهمانان فرامنطقه ای و فراشهرستانی و بعضاً فرااستانی نیز می باشد.
شخصیت عرفانی و با کرامت شیخ موسی که از علماء عارف و مردم دار و نیز از ارادتمندان به امامزاده عبدالله(ع) بوده و برای اهالی فیروزجاء چیزی شبیه به یک اسطوره و قهرمان اخلاق و ادب و کرامت محسوب می گردد، باعث شد تا زیارتگاه حضرتین(ع) از ویژگی استثنائی با رویکرد حاجتمندان و مردم معتقد و متعصب منطقه، به حرمی مقدس مبدل شده و مردم در آستان حضرتین(ع) معنویت الهی حرم اماکن مقدسه را استشمام می کنند.
حضور گسترده زائران در طول سال و نیز حضور علمای بنام و مسئولین مذهبی استان به ویژه استانداران، نمایندگان مجلس، ائمه جمعه و نیز برخی از مسئولین کشوری در مراسم سالگرد ارتحال آن دو بزرگوار که هر ساله با برپائی مراسم ویژه ای مثل کشتی های لوچو و پذیرائی مفصل توسط هیئت امناء و مردم همراه است، به این زیارتگاه اعتبار و حرمت خاصی بخشیده است.
چه بسیار متوسلینی که از این بقعه های متبرکه حاجت گرفته اند و بر اعتقادات خود و اهالی افزوده اند و چه داستانهای ریز و درشت تاریخی که مردم در باره این زیارتگاه نقل می کنند که در همه آنها بزرگی و بزرگواری شیخ موسی نقل می شود، کسی که حتی دعای خیر او نیز موجب پیروزی شاهی بر شاه دیگر می شد، اما خود او همچنان با احترام به مردم، به زندگی مردمی و ساده و عرفانی خود فخر می ورزید.
حقیر نیز بارها و بارها در طی سالهای ۶۸ الی ۷۶ توفیق زیارت حضرتین را در ییلاقات و ارتفاعات بسیار رفیع بندپی شرقی داشته ام که انصافاً از سادگی و تعصب رابطه معنوی مردم با شیخ موسی از اعماق قلبم لذت برده ام و همیشه مشتاق تکرار این زیارت معنوی ام، ضمن اینکه در یکی از این زیارت ها بنا به تقاضای هیئت امناء سروده ای را نیز تقدیم کرده بودم که تابلو شده بود و به همین خاطر با تقاضای مجدد آنها در یکی دوسال اخیر، بالاخره توفیق رفیق شد و به دلیل همسفر شدن با یکی از اعضای هیئت امناء این زیارتگاه یعنی حاج آقا تباری، در سفر زیارتی اخیرم به عتبات عالیات در روزهای ابتدائی بهمن ۸۹ و به هنگام زیارت کربلای معلی در اربعین، شعر دیگری را برای این زیارتگاه معنوی سروده ام که ذیلاً اهداء می گردد، از اینکه پس از دو سه سال تاخیر، چرا این سرایش با زیارت کربلا، آن هم در اربعین حسینی ور بین الحرمین و همسفر شدن حقیر با همان تقاضاکننده همزمان شده، ناشی از چه حکمتی است؟! رازیست که تنها می توان گفت:الله اعلم:
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
"زیارت عشق"
اینجا مـــــزار حضــــرتیـــن یعنــی دو آقـاست این بقعه عبدالله و آن هم شیخ موساست
اینجا پناهگاه هــزاران جـــــــان خسته است دارلشفــــــای خیل دلهـــای شکسته است
اینجا در رحمــت بســـوی خلق بـــــاز است بــر هــر گرفتــــاری که آید، چاره ساز است
اینجا کـــرامــــات فـــــراوان دیــده ایـــم مـــا صــدهـــا کـــرم از این کریمـــان دیده ایم ما
اینجا تجـــــلی منــــــاجـــــات و دعــــا شـد اینجـــا نظــــــرگــاه عنــــایـــات خــــدا شـد
اینجا زیــــــارتـگـــاه عشــــــاق کثیـــر است میعـــــادگــاه مـــردمــانی بی نظیــــر است
اینجا بــود صبـــــــــح امیـــــد نــاامیـــــــدان بـــوی سحــــر دارد بـــرای شـب نشینــان
اینجا حــــریـــم اهـــــل دل تـــا انتهــــا شد اینجا گـــــره از کـــارهـای بستـــه وا شـد
این شیخ موسی عارفی مردم مدار است خادم ترین عالم در این شهر و دیار است
تقوای شیخ موسی هنـوز ورد زبـان است یــادش بـرای مــردم مــا بی خــزان است
این عالــم اهـــل عمـــل، تــاج سـر مـاست نــامـش بلنــدآوازه در هـــر دفتــــر ماست
او گر چه خود بر این امــامــزاده مرید است امــــا مــــــــــراد زائــــران پــرامیــــد است
مـــا عــاشــق خلـق نکــــوی این مــرادیم گر هوش و جان و دل به این دلداده دادیم
دلبستگی ما به شیخ موسی وفور است این عــاطفـــه مـــولود انــوار قبـــور است
در مــرقـــدیــن حضـرتیــن نـور جنان است این نــور در حاجات این مردم عیان است
"صـــــادق" به نزد حضرتین عرض ادب کن از این همـــه نــــورانیــت نــوری طلب کن
کربلا-بین الحرمین- ۶/۱۱/۸۹
صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه