رادیو آسان ترین، ارزان ترین، سریع ترین، واضح ترین و مردمی ترین رسانه ملی و عمومی است که با عمری به نسبت طولانی تر از تلویزیون، حاکم بلامنازع عرصه ارتباطات مجازی در دنیای پر تلاطم رسانه های بدون مرز است که انصافاً در تعالی بخشی به سطوح و اعماق اطلاعات و آگاهی های جوامع بشری و نسل های تشنه ارتباطات و اطلاعات، بسیار نقش آفرین بوده و به جرات می توان گفت که سرحلقه همه رسانه هاست که همچون نگینی زیبا و تابنده می درخشد و بر زیبایی ورود مخاطبان به دنیای پیرامون می افزاید.
کسی تردید ندارد که مبرم ترین نیاز و نیز اساسی ترین ابزار نسل امروز برای مواجهه اصولی با واقعیات داخلی و خارجی، یک وسیله ارتباطی جامع و کامل با دسترسی بسیار بالاست که طی آن امکان بروز کردن اطلاعات و نیز تکمیل مداوم روند تدریجی خبر و گزارش و تحلیل و آنالیز فراهم باشد و رادیو در بردارنده تمامی شاخص های این رسالت و مسئولیت مهم است که در پیشینه عملکرد خود، از چنین اعتمادی دفاع کرده است.
در ارزیابی مقایسه ای رادیو با سایر رسانه ها مثل تلویزیون، مطبوعات، نشریات، سایتها، وبلاگها و شبکه های اجتماعی اینترنتی، به آسانی قابل استنتاج است که رادیو بلحاظ تایم زمانی، شرایط دسترسی، عدم مزاحمت کاری، سادگی ارتباط عاطفی، تنوع روش ها، تعدد ارتباطات متقابل، تقدم دیدگاههای مخاطبان، گستردگی حضور مخاطبان در متن مردم و تجمیع قابل ملاحظه کارشناسان و دهها مزیت دیگر، رسانه برتر محسوب می گردد.
حقیر که از آغازین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی تا کنون افتخار سابقه عضویت و اشتغال در رادیو را داشته و دارم، با این توضیح که به همین اندازه دارای سابقه کار در تلویزیونم، قاطعانه متذکر می شوم که رادیو، ذی نفوذترین و آشناترین رسانه برای غالب مخاطبان بوده و در تهییج و تحرک آفرینی اجتماعی، دارای نقش بسیار ارزنده ای است و حتی می توانم به استناد تکرار مکرر تماسهای مخاطبان تجدید شونده مدعی شوم که رادیو دارای قدرت جاذبه حداکثری است و اعتیاد مراجعه و اصرار در استفاده از رادیو توسط مخاطبان کاملاً محسوس و ملموس است.
رادیو با کادری مسئولیت پذیرتر، محروم نوازتر، آرمانی تر و با بصیرتی انقلابی تر و دینی تر توانسته به عنوان یک ارگان همیشه تاثیرگذارتر و تعیین کننده تر، در شکل دهی و فرماندهی جریانات اجتماعی، در طول سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی، همواره موفق تر از سایر رسانه ها عمل کرده و ثبات قدم رادیو در اتخاذ مواضع اصولی و تنویر افکار عمومی، یک واقعیت تحسین انگیز و ستودنی است و می توان گفت که رادیو همواره مشحون از نیروهای متعهد به آرمانهای امام و انقلاب بوده و هست.
اما فاز دیگر پردازش به رادیو، مربوط به سختی ها و گمنامی کار در رادیو و بودجه ناچیز و پرداخت های اندک به زحمتکشان بی نام و نشان اما پر نقش و بیان رادیوست که در مقایسه با سایر رسانه ها مخصوصاً تلویزیون، انصافاً مظلوم واقع شده اند، طوری که حقیقتاً اگر عشق به رادیو را نداشته باشیم، ماندگاری در رادیو حداقل برای توانمندان و هنرمندانی که خواستگار رسانه ای دارند، توجیه منطقی ندارد، چرا که با درآمدهای اندک رادیو و تورم فزاینده اقتصادی و قیمت های تصاعدی، عملاً نمی توان از پس هزینه های کمرشکن معیشتی برآمد و جا دارد تا با تجدیدنظر اساسی، به داد اهالی رادیو رسید تا آنها در این زمینه با شرایط سابق معلمان هم داستان نشوند!
در پایان ضمن تقدیر و تشکر از کادر مدیریتی و کارشناسی و اهالی رادیو مازندران مرکز ساری از گذشته های دور تا کنون اعم از مرحوم شادروان سیدعلیرضا بابازاده، مرحوم حسن کلامی، شهید تبریزی، آقایان حسین کلامی، محمد مهدوی، ابوالقاسم عبداللهی، اصغر مهرآذر، خانم صارمی، رضا بازی برون، علی آبادی، هوشنگ و منوچهر کریمی، رضی الله شیرزاد، شریفی، کریم سلمانپور و به ویژه جناب آقای بهرام دارابی رئیس محترم رادیو و در راس همه جناب آقای بهرام حمیدی مدیرکل محترم صدا و سیمای مازندران و صمدی قائم مقام محترم ایشان، با اصرار فراوان بر انجام تلاش های تاثیرگذار در جهت تعالی وضعیت مالی و استخدامی بر و بچه های فعال رادیو، تاکید می شود که انس مردم با رادیو، پاسخ انس رادیو با مردم است و رادیو تا زمانی زنده و بالنده است که همچنان با مردم مانوس مانده و در درک و تبیین و پیگیری مشکلات و مسائل اساسی مردم مصر و جدی باشد و بعبارتی، صدای مردم باقی بماند و مردم همچنان احساس کنند که رادیو مردمی است و با ضرس قاطع به رادیو و اهالی رادیو بگویند" جانا، سخن از زبان ما می گویی"!
صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه