ماه رمضان رفت و عید رمضان آمد  صد حیف که آن رفت و صد شکر که این آمد

فطر، به معنای گشایش و فرصت آفرینی است که طی آن میهمان ضیافت الله، سرشار از سرور، لاهوت به ناسوت آمده تا با مهارت های تازه آموخته در اردوی فشرده و الهی رمضان، زندگی زمینی خود را طراحی آسمانی کرده و یاد بگیرد که چگونه می توان در ارض هم عرشی زیست و با شستن چشم ها، زندگی را ملکوتی نگریست؟

فطر، آغاز جاری کردن فرهنگ و دستاوردهای رمضان در بستر جامعه و آمیختن حیات مادی به صفات معنوی است و بسیار حیف است که ما فطر را به معنای پایان رمضان بدانیم، چرا که امام راحل در شعر فوق الاشاره، فطر را با اینکه اول شوال است، عید رمضان می داند و حیف اختتامیه رمضان را با شکر افتتاحیه فطر در هم آمیخته و جبران می کند و پیام چنین نگاهی، قطعاً استمراربخشی منحصر به فرد رمضان در تمام ماههای غیررمضان است!

فطر، شوق شروع دوباره است که در اصل با تمرینات رمضانی، آمادگی مسابقات رسمی در اردونشینان ایجاد شده و حالا شیطان ها نمی توانند با لطائف الحیل هم مومنان کارآزموده و عرش دیده را بفریبند، چرا که این میهمانان در محضر الهی واکسینه شده و مهیای شیطان ستیزی و جهاد با نفس اند که جهاد اکبر است!

فطر، عید سعیدی است که مومنان در آن جشن پیروزی طاعات و عباداتشان را گرفته و خدای خویش را از بابت توفیقی که نصیب آنها کرده و به آنها فرصت بندگی داده است، شاکرند و از طرفی بخاطر توانایی های جدید، مهارت های جدید، آمادگی های جدید، نگرش های جدید، عادات جدید، شخصیت جدید، اراده های جدید و خلاصه می توان گفت که به لحاظ برخورداری از طهارت روح و تزکیه نفس شادمان بوده و جشن واقعی را تجربه می کنند!

خوشا به حال درک کننده های رمضان و فطر که اینگونه سبکبال قادر به عروج معنوی شده و خود را در همسایگی خدا حس کرده و به صفات ایمانی آراسته و مزیّن شده اند و اینک در آستانه آغازی دوباره و نیز سلامی نو به زندگی اند و حاضر نیستند به هیچ بهایی، در فرودگاه دل خویش، شیطان را بر رحمان مقدم داشته و جهنم را با بهشت، اعلی علیین را با اسفل السافلین معاوضه کرده و این همه سعادت را با شقاوت جابجا کنند!

در پایان ضمن تبریک مجدد عید سعید فطر به همه رمضانیان تاکید می کنم که بیرون آمدن از استحمام معنوی رمضان به معنای عدم مراقبت از طهارت و نظافت به دست آمده نیست که اتفاقاً حساسیت بیشتری را نیز می طلبد و غالباً کسانی که به غرور و غفلت می رسند، فرایند سقوط آزاد را طی کرده و روزی به یاد خود می افتند که دیگر بسیار دیر شده است!

مژده بده، مژده بده، یار پسندید مرا   سایه او گشتم و او، برد به خورشید مرا

صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه