عضو هیات علمی گروه مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون مازندران گفت: تدوین و اجرای یک راهبرد ملی برای صنعتیشدن کشور ضرورت دارد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم و فنون مازندران، پیرو نامه مدیرکل دفتر برنامهریزی، بودجه و تحول اداری استانداری در خصوص بهرهگیری از ظرفیتهای علمی و پژوهشی دانشگاهها و مراکز پژوهش و فنّاوری در حل مسایل و مشکلات استان و فراخوان روابط عمومی دانشگاه جهت مشارکت اساتید در طرح "دانشگاهِ حلمساله" در راستای تبیین نقش راهبردی علوم در حل مسایل جامعه و ارتقای مرجعیت علمی دانشگاه، دکتر جواد رضاییان، عضو هیات علمی گروه مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون مازندران، با توجه به حوزه تخصصی خود، پاسخ خود را در خصوص:"ضرورت تدوین و اجرای یک راهبرد ملی برای صنعتیشدن کشور" به پرسش خبرنگار روابط عمومی دانشگاه، ارایه کرد.
پرسش خبرنگار روابط عمومی دانشگاه:
در شرایطی که بسیاری از سازمانها و واحدهای تولیدی با کاهش بهرهوری، اتلاف منابع و ضعف در مدیریت فرآیندها مواجهاند، مهندسی صنایع در عمل چگونه میتواند به ارتقای بهرهوری، کاهش هزینهها و بهبود تصمیمگیری در صنعت و خدمات استان کمک کند؟
پاسخ دکتر رضاییان؛ عضو هیات علمی گروه مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون مازندران:
مساله اصلی(درد جامعه چیست؟)
در جوامع صنعتی، اعم از واحدهای تولیدی و خدماتی، محدودیت منابعی مانند مواد اولیه، انرژی، ماشینآلات، سرمایه و نیروی انسانی، یکی از مهمترین چالشها بهشمار میرود. مدیریت و برنامهریزی بهینه این منابع، بهویژه در شرایطی که پیچیدگی فرآیندها و محیط کسبوکار روزبهروز در حال افزایش است، تنها با اتکا به تجربه، امکانپذیر نیست و نیازمند بهرهگیری از دانش، روشهای علمی و ابزارهای نوین مدیریتی است.
ازاینرو، صنایع و سازمانهای امروز، علاوه بر دانش فنّی، بهطور جدی به ارتقای بهرهوری، بهینهسازی فرآیندها و تصمیمگیریهای مبتنی بر داده، نیاز دارند تا بتوانند در فضای رقابتی امروز، عملکردی موفق داشته باشند.
البته چالش صنعت کشور، فراتر از بهینهسازی در سطح بنگاههاست. یکی از مسایل اساسی، ضرورت تدوین و اجرای یک راهبرد ملی برای صنعتیشدن کشور است؛ راهبردی که توسعه صنعتی را بهعنوان یکی از اولویتهای اصلی سیاستگذاری و برنامههای کلان حکمرانی قرار دهد و زمینه را برای رشد پایدار، افزایش رقابتپذیری و توسعه اقتصادی فراهم سازد.
راهحل علمی(دانشگاه چه میکند؟)
دانشگاهها میتوانند در دو سطح، نقش مؤثری در حل چالشهای صنعت و خدمات ایفا کنند. نخست، با تربیت دانشآموختگانی که علاوه بر دانش تخصصی، با فنّاوریهای نوین، روشهای علمی مدیریت، بهینهسازی، تحلیل دادهها و افزایش بهرهوری آشنا باشند و بتوانند پاسخگوی نیازهای واقعی کسبوکارها و سازمانها باشند.
دوم، دانشگاهها باید از نقش صرفاً آموزشی، فراتر رفته و بهعنوان بازوی علمی و مشورتی توسعه کشور، ارتباطی نظاممند و پایدار با صنعت برقرار کنند. این مهم از طریق تشکیل کارگروههای مشترک میان دانشگاه، صنعت، دستگاههای اجرایی و سایر ذینفعان امکانپذیر است. چنین تعاملاتی موجب میشود مسایل واقعی صنایع به پژوهشهای دانشگاهی تبدیل شود و یافتههای علمی نیز در عمل به بهبود فرآیندها، افزایش بهرهوری و ارتقای رقابتپذیری بنگاههای اقتصادی منجر شود.
دانشگاه زمانی نقش واقعی خود را ایفا میکند که دانش تولیدشده در آن، به راهکارهای عملی برای حل مسایل صنعت و توسعه کشور تبدیل شود.
سخن پایانی استاد:
قطار توسعه هر جامعه، بر ریل بهرهوری و مدیریت علمی حرکت میکند و مهندسی صنایع، یکی از مهمترین نقشها را در طراحی و ریلگذاری این مسیر برعهده دارد؛ مسیری که سازمانها و اقتصاد را از هر ایستگاه پیشرفت، به ایستگاهی بالاتر از رشد، رقابتپذیری و رفاه هدایت میکند.