وقتی بحرانی مانند جنگ رخ میدهد، مغز سازوکارهایی دارد و بر اساس این سازوکارها راهحلهایی وجود دارد که در نهایت به آرامش کمک میکند.
از لحاظ علوم شناختی در بحرانهایی مانند جنگ در مغز مکانیسمهایی رخ داده و مغز از بخش احساسات بهتدریج به تصمیمگیری منطقی میرسد.
سئوال این است که راهکار برای حفظ آرامش در چنین شرایطی چیست؟ حمیدرضا حاج اسماعیلی کارشناس حوزه علوم شناختی دراینباره میگوید: «راهکارهای مشخص و روتین معمولا وجود دارند اما به تجربه افراد هم برمیگردند. مثلا در مواجهه با تهدید، افراد از منبع تهدید فاصله میگیرند؛ ممکن است گوشی را کنار بگذارند، دنبال اطلاعات دیگر بروند، کتاب بخوانند یا ورزش کنند. همچنین میتوانند از تکنیکهایی مثل مایندفولنس و ذهنآگاهی، تنفس آگاهانه و تمرین دم و بازدم استفاده کنند. افراد معمولا دستورالعملهایی را که قبلا تجربه کردهاند، به کار میگیرند و با خود گفتگوی درونی میکنند تا آرامش خود را باز یابند.»
وی ادامه میدهد: «علاوه بر این، جامعه هم میتواند پروتکلهایی به افراد آموزش دهد؛ میتواند به افراد آموزش دهد که جای امن کجاست، چه اقداماتی لازم است و چه اتفاقاتی رخ نخواهد داد.»
به گفته حاج اسماعیلی هدف این است که افراد در مواجهه با بحران سریعا بدانند چه کار کنند و اطلاعات شفاف و واضح داشته باشند تا آرامش خود را حفظ کنند و همه چیز به شکل واضح و شفاف در اختیارشان باشد تا آرامش خود را باز یابند. به عبارت دیگر، اخبار شفاف باشند.