معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش، گفت: پایه اول ابتدایی به دلیل گذار دانشآموز از فضای خانه به مدرسه، از اهمیت و حساسیت ویژهای برخوردار است.
ورود به مقاطع تحصیلی، همواره برای دانشآموزان با تغییرات رفتاری و شناختی همراه است. با این حال، تداوم افت تحصیلی در دو نقطه عطف نظام ابتدایی یعنی «ورود به مدرسه» و «پایان دوره ابتدایی»، زنگ خطری است که سیاستگذاران آموزش و پرورش را بر آن داشته تا راهکارهای پیشگیرانه را در دستور کار قرار دهند.
در همین راستا، رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش، در گفتوگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان در تبیین دلایل تمرکز سیاستگذاریها بر کاهش نرخ تکرار پایه در مقاطع تحصیلی ابتدایی، گفت: پایه اول ابتدایی به دلیل گذار دانشآموز از فضای خانه به مدرسه، از اهمیت و حساسیت ویژهای برخوردار است. متأسفانه بخش قابل توجهی از دانشآموزان به دلیل عدم دسترسی به دورههای پیشدبستانی، آمادگی لازم را برای ورود به این پایه ندارند.
وی افزود: در مناطق دوزبانه و مناطق کمبرخوردار، فقدان آموزشهای پیشدبستانی مشهودتر است و دانشآموزان ممکن است فاقد آمادگی زبانی، شناختی و مهارتهای اجتماعی لازم برای ورود به کلاس اول باشند؛ همین امر موجب میشود که نرخ تکرار پایه و بازماندگی از تحصیل در پایه اول نسبت به سایر پایهها بیشتر باشد.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش ادامه داد: پایه ششم نیز به دلیل اینکه نقطه پایان یک دوره تحصیلی و آغاز مرحلهای جدید است، شرایط خاص خود را دارد. در این مقطع، دانشآموزان در شرایط سنی حساسی قرار دارند و متأسفانه در خانوادههای کمبرخوردار که با چالش فقر اقتصادی دستوپنج نرم میکنند، این دانشآموزان بیش از سایرین در معرض آسیب اشتغال زودهنگام قرار میگیرند.
حکیمزاده ادامه داد: تأثیر مستقیم فقر اقتصادی بر بازده تحصیلی دانشآموزان در این پایه، یکی از عوامل کلیدی است که برنامهریزی برای حمایتهای آموزشی و معیشتی از این گروه را بیش از پیش ضروری میسازد.
وی تصریح کرد: با ورود دانشآموزان به پایههای میانی، وضعیت تحصیلی آنان به مرور به سمت ثبات و شرایط مطلوبتر حرکت میکند؛ بنابراین تمرکز راهبردی نظام آموزشی باید بر رفع موانع موجود در مقاطعگذار و به ویژه پایه اول و ششم متمرکز باشد.