با تکیه بر دانش فنی متخصصان ایرانی، نسل جدیدی از آسانسورهای خانگی و سامانه‌های پله‌پیما طراحی و تولید شده است.
توسعه فناوری‌های نوین در صنعت تجهیزات جابه‌جایی عمودی ساختمان، زمینه‌ساز تولید نسل جدیدی از آسانسورهای خانگی شده است؛ محصولاتی که با بهره‌گیری از طراحی خودایستا و سازوکار‌های مکانیکی پیشرفته، محدودیت‌های نصب آسانسورهای سنتی را کاهش داده و راهکاری کاربردی برای مناسب‌سازی ساختمان‌های موجود ارائه می‌دهند.
حیدری، مدیر بازاریابی یکی از مجموعه‌های دانش‌بنیان فعال در حوزه طراحی و تولید آسانسورهای خانگی و پله‌پیما، با اشاره به ویژگی‌های فناورانه این محصولات اظهار کرد: آسانسورهای خانگی نسل جدید، برخلاف نمونه‌های متداول، نیازی به احداث چاله آسانسور، موتورخانه و تأمین برق سه‌فاز ندارند و به دلیل برخورداری از سازه خودایستا، بدون ایجاد تغییرات گسترده در ساختار ساختمان قابل نصب هستند. ماهیت مستقل و قابلیت برچیدن این سازه‌ها، امکان نصب و جابه‌جایی مجدد تجهیزات را فراهم کرده است؛ به‌گونه‌ای که مالکان ساختمان می‌توانند بدون تخریب گسترده یا تغییرات اساسی در بنا، از این فناوری بهره‌مند شوند. همچنین به گفته وی، ماهیت موقت این سازه‌ها می‌تواند برخی محدودیت‌های اجرایی و اداری مرتبط با نصب آسانسورهای متداول را کاهش دهد.
حیدری با تشریح پیشینه شکل‌گیری این فعالیت فناورانه گفت: ایده اولیه ورود به صنعت مناسب‌سازی ساختمان، از یک نیاز شخصی و خانوادگی آغاز شد. بنیان‌گذار این مجموعه، دکتر معری، در تلاش بود شرایطی فراهم کند تا مادرش بتواند بدون دشواری از پله‌های ساختمان محل کار او عبور کرده و به طبقات بالاتر دسترسی پیدا کند.
وی ادامه داد: با توجه به سابقه طولانی حضور خانواده در آن ساختمان و تمایل نداشتن به فروش یا جابه‌جایی ملک، طراحی راهکاری متناسب با شرایط موجود در دستور کار قرار گرفت. نتیجه این تلاش، طراحی و ساخت سامانه‌ای موسوم به «پله‌پیما» بود؛ تجهیزی که در آن مقطع، نمونه تولید داخل آن در دسترس نبود و زمینه ورود مجموعه به عرصه طراحی و ساخت تجهیزات مناسب‌سازی را فراهم کرد. تجربه موفق توسعه پله‌پیما و شناخت نیاز‌های افراد سالمند و دارای محدودیت حرکتی، مسیر گسترش فعالیت‌های فناورانه و ورود به حوزه تولید آسانسورهای خانگی را هموار ساخت.
مدیر بازاریابی این مجموعه فناور با اشاره به تفاوت‌های فنی آسانسورهای خانگی با سامانه‌های هیدرولیکی متداول تصریح کرد: در حالی که آسانسورهای هیدرولیکی از سامانه‌های مبتنی بر روغن و فشار سیال بهره می‌برند، در محصولات جدید از مکانیزم مکانیکی «رک و پینیون» یا چرخ‌دنده و شانه‌دنده استفاده شده است. این سازوکار، با انتقال حرکت از طریق درگیری مکانیکی چرخ‌دنده و شانه‌دنده، امکان کنترل حرکت عمودی کابین را فراهم می‌کند و در کنار سایر تجهیزات حفاظتی، با هدف ارتقای ایمنی و اطمینان‌پذیری سامانه به کار گرفته شده است.
حیدری تأکید کرد: حذف برخی زیرساخت‌های مورد نیاز آسانسورهای سنتی، در کنار سهولت نصب و قابلیت استفاده در ساختمان‌های قدیمی، از مهم‌ترین مزیت‌های این فناوری به شمار می‌رود؛ به‌ویژه در ساختمان‌هایی که از ابتدا فضایی برای نصب آسانسور پیش‌بینی نشده است.
وی با تأکید بر توانمندی متخصصان داخلی در توسعه این فناوری اظهار کرد: تمامی مراحل طراحی و تولید محصولات، از ساخت قطعات مکانیکی تا طراحی و اجرای مدار‌های الکتریکی و سامانه‌های کنترلی، به دست نیرو‌های متخصص ایرانی انجام می‌شود. بومی‌سازی دانش فنی و فرآیند ساخت این تجهیزات، علاوه بر کاهش وابستگی به فناوری‌های خارجی، امکان نظارت مستقیم بر کیفیت تولید، توسعه محصولات متناسب با نیاز بازار داخلی و ارائه خدمات فنی را فراهم کرده است.
وی همچنین با اشاره به شفافیت فرآیند تولید افزود: متقاضیان می‌توانند با حضور در کارخانه، از نزدیک با مراحل طراحی، ساخت، مونتاژ و عملکرد تجهیزات آشنا شوند و اطلاعات فنی مورد نیاز خود را درباره جزئیات تولید و سازوکار محصولات دریافت کنند.
بر اساس این گزارش، توسعه آسانسورهای خانگی خودایستا و سامانه‌های پله‌پیما، افزون بر نمایش ظرفیت‌های مهندسی و تولید داخلی، می‌تواند نقشی مؤثر در تسهیل تردد سالمندان، افراد دارای معلولیت و شهروندان با محدودیت حرکتی ایفا کند؛ فناوری‌هایی که با کاهش موانع فنی نصب در ساختمان‌های موجود، افق تازه‌ای در صنعت مناسب‌سازی و ارتقای دسترس‌پذیری فضا‌های مسکونی ترسیم می‌کنند.